Οικονομική κρίση και κοινωνική συνοχή. Μελέτη 12 Ο.Τ. στο Βόλο.

Abstract

Οι ακάλυπτοι χώροι των Ελληνικών πόλεων δεν αποτελούν μόνο υπολείμματα του πολύτιμου αστικού ελεύθερου χώρου, αλλά μαζί με τα οικοδομικά τετράγωνα που τους περιβάλλουν αντικατοπτρίζουν τις μεταβολές της αστικής συνθήκης σε επίπεδο κοινωνικής οργάνωσης και αστικής διακυβέρνησης. Η κρίση ως οικονομική και κοινωνική αντικατοπτρίζεται άμεσα στη δομή και λειτουργία της πολυκατοικίας, με τις συνέπειες να επεκτείνονται τόσο στους περιβάλλοντες δρόμους, όσο και στους ακάλυπτους, οι οποίοι, δεσμευμένοι από τα κτίρια, τους ανθρώπους και τα ασφυκτικά νομικά δεδομένα, αναπόφευκτα επηρεάστηκαν από την κατάρρευση της μεσαίας – αστικής τάξης. Αλλά και νωρίτερα, είχαν παραγκωνιστεί από κάθε πρωτοβουλία ανάπλασης, ως χώροι ασύμβατοι με την κραταιά ατομοκεντρική λογική του αστικού χώρου. Η ανακοίνωση αυτή επιχειρεί να ποσοτικοποιήσει τις συνέπειες της κρίσης στη συμπαγή χωρική και κοινωνική διαστρωμάτωση της Ελληνικής πόλης, εξετάζοντας τις μεταβολές σε βάθος δεκαετίας σε μια ενδεικτική ομάδα δώδεκα οικοδομικών τετραγώνων στο Βόλο. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής σε συνδυασμό με το αδιέξοδο στο οποίο έχει παρέλθει το αστικό περιβάλλον αλλά και οι πολίτες που το βιώνουν, επιτάσσουν την αλλαγή λογικής και αναφοράς, προς το κοινό, το συλλογικό. Η πόλη πρέπει να αιτηθεί την επιστροφή του χαμένου χώρου της. Οι πολίτες να ενθαρρύνουν ένα ακόμη κοινωνικό άνοιγμα. Και το όριο μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου να ξανααποκτήσει την ασάφεια, την ευελιξία και την πλαστικότητα που αρμόζει για την αναβίωση του αστικού χώρου και την εγκαθίδρυση ενός νέου παραδείγματος, μιας νέας συνθήκης.